उवाच किम् कुरुक्षेत्रे धर्मक्षेत्रे धृतराष्ट्रः सञ्जय

अब्रवीत् आचार्यम् उवाच दुर्योधनः पाण्डवानीकम् राजा वचनम् व्यूढम् सञ्जयः

आचार्य एताम् चमूम् तव द्रुपदपुत्रेण धीमता पश्य महतीम् व्यूढाम् शिष्येण

द्रुपदः महारथः युधि युयुधानः विराटः

काशिराजः कुन्तिभोजः चेकितानः धृष्टकेतुः नरपुङ्गवः पुरुजित् वीर्यवान् शैब्यः

उत्तमौजाः युधामन्युः विक्रान्तः वीर्यवान् सौभद्रः

ते द्विजोत्तम निबोध ब्रवीमि मम संज्ञार्थम् सैन्यस्य

अश्वत्थामा कर्णः कृपः भवान् भीष्मः विकर्णः समितिञ्जयः सौमदत्तिः

मदर्थे

अपर्याप्तम् इदम् तत् पर्याप्तम् बलम् भीमाभिरक्षितम् भीष्माभिरक्षितम्

भीष्मम्

कुरुवृद्धः तस्य दध्मौ पितामहः प्रतापवान् शङ्खम् सञ्जनयन् सिंहनादम् हर्षम्

अभवत् तुमुलः शब्दः सः

पाण्डवः महति माधवः युक्ते स्यन्दने

दध्मौ देवदत्तम् धनञ्जयः पाञ्चजन्यम् पौण्ड्रम् भीमकर्मा महाशङ्खम् वृकोदरः हृषीकेशः

अनन्तविजयम् कुन्तीपुत्रः नकुलः युधिष्ठिरः राजा सहदेवः

अपराजितः काश्यः धृष्टद्युम्नः परमेष्वासः महारथः विराटः शिखण्डी सात्यकिः

द्रुपदः पृथिवीपते महाबाहुः सौभद्रः

घोषः तुमुलः नभः पृथिवीम् व्यदारयत् व्यनुनादयन् सः

कपिध्वजः धनुः पाण्डवः प्रवृत्ते शस्त्रसम्पाते

अच्युत अर्जुनः आह इदम् उवाच मध्ये महीपते मे रथम् वाक्यम् स्थापय हृषीकेशम्

अस्मिन् अहम् निरीक्षे मया योद्धव्यम् रणसमुद्यमे

अवेक्षे अहम् दुर्बुद्धेः धार्तराष्ट्रस्य युद्धे

उक्तः उवाच गुडाकेशेन भारत मध्ये रथोत्तमम् सञ्जयः हृषीकेशः

उवाच पश्य पार्थ

अपश्यत् पार्थः

कौन्तेयः सः

अब्रवीत् अर्जुनः आविष्टः इदम् इमम् उवाच कृपया कृष्ण परया युयुत्सुम् विषीदन् समुपस्थितम् स्वजनम्

जायते परिशुष्यति मम मुखम् मे रोमहर्षः वेपथुः शरीरे

गाण्डीवम् त्वक् परिदह्यते भ्रमति मनः मे शक्नोमि स्रंसते हस्तात्

अनुपश्यामि आहवे केशव पश्यामि श्रेयः स्वजनम्

काङ्क्षे किम् कृष्ण गोविन्द जीवितेन राज्यम् राज्येन विजयम्

अर्थे काङ्क्षितम् युद्धे राज्यम्

इच्छामि किम् त्रैलोक्यराज्यस्य मधुसूदन महीकृते हेतोः

आश्रयेत् का जनार्दन पापम् प्रीतिः स्यात्

तस्मात् माधव स्वजनम्

कुलक्षयकृतम् दोषम् पातकम् मित्रद्रोहे

अस्मात् कुलक्षयकृतम् जनार्दन ज्ञेयम् दोषम् पापात्

अधर्मः अभिभवति कुलक्षये कुलम् कृत्स्नम् धर्मे नष्टे

अधर्माभिभवात् कृष्ण जायते वर्णसङ्करः वार्ष्णेय

कुलस्य नरकाय सङ्करः

जनार्दन नरके भवति वासः

पापम् महत् राज्यसुखलोभेन स्वजनम्

अप्रतीकारम् अशस्त्रम् क्षेमतरम् तत् भवेत् माम् मे रणे

अर्जुनः उपाविशत् उवाच चापम् रथोपस्थे शोकसंविग्नमानसः सङ्ख्ये सञ्जयः सशरम्

अर्जुनः उवाच कर्मणः कर्मणि केशव घोरे जनार्दन ज्यायसी तत् ते नियोजयसि बुद्धिः मता माम्

अहम् आप्नुयाम् एकम् तत् बुद्धिम् मे मोहयसि येन वद वाक्येन व्यामिश्रेण श्रेयः

अनघ अस्मिन् उवाच कर्मयोगेन ज्ञानयोगेन द्विविधा निष्ठा प्रोक्ता मया लोके श्रीभगवान्

अनारम्भात् अश्नुते नैष्कर्म्यम् पुरुषः संन्यसनात् समधिगच्छति सिद्धिम्

अकर्मकृत् अवशः कर्म कश्चित् कार्यते क्षणम् तिष्ठति सर्वः

आस्ते उच्यते मनसा मिथ्याचारः यः विमूढात्मा सः स्मरन्

अर्जुन असक्तः आरभते कर्मयोगम् मनसा यः विशिष्यते सः

अकर्मणः कर्म कुरु ज्यायः ते त्वम् नियतम् प्रसिद्ध्येत् शरीरयात्रा

अयम् कर्म कर्मणः कर्मबन्धनः कौन्तेय तदर्थम् मुक्तसङ्गः यज्ञार्थात् लोकः समाचर

अनेन अस्तु इष्टकामधुक् उवाच एषः प्रजापतिः

अनेन परम् श्रेयः

भुङ्क्ते यः सः स्तेनः

अघम् आत्मकारणात्

अन्नसम्भवः अन्नात् कर्मसमुद्भवः पर्जन्यः पर्जन्यात् भवति यज्ञः यज्ञात्

अक्षरसमुद्भवम् कर्म तस्मात् प्रतिष्ठितम् ब्रह्म ब्रह्मोद्भवम् यज्ञे विद्धि सर्वगतम्

अघायुः अनुवर्तयति इन्द्रियारामः चक्रम् जीवति पार्थ प्रवर्तितम् मोघम् यः सः

आत्मतृप्तः आत्मनि आत्मरतिः कार्यम् तस्य मानवः यः विद्यते सन्तुष्टः स्यात्

अकृतेन अर्थः अर्थव्यपाश्रयः अस्य कश्चन कश्चित् कृतेन तस्य

असक्तः आचरन् आप्नोति कर्म कार्यम् तस्मात् परम् पूरुषः समाचर

अर्हसि कर्मणा लोकसङ्ग्रहम् सम्पश्यन् संसिद्धिम्

अनुवर्तते आचरति इतरः कुरुते जनः तत् प्रमाणम् यत् लोकः श्रेष्ठः सः

अनवाप्तम् अवाप्तव्यम् अस्ति कर्तव्यम् कर्मणि किञ्चन पार्थ मे वर्ते

अतन्द्रितः अहम् कर्मणि पार्थ मम वर्तेयम् वर्त्म

अहम् उपहन्याम् कर्ता कर्म कुर्याम् सङ्करस्य स्याम्

असक्तः कर्मणि कुर्यात् चिकीर्षुः भारत लोकसङ्ग्रहम् विद्वान्

जनयेत् जोषयेत् बुद्धिभेदम् युक्तः विद्वान् समाचरन्

अहङ्कारविमूढात्मा अहम् कर्ता प्रकृतेः मन्यते

तत्त्ववित् महाबाहो सज्जते

कृत्स्नवित् प्रकृतेः विचालयेत्

अध्यात्मचेतसा निराशीः निर्ममः मयि युध्यस्व विगतज्वरः

इदम् मतम् मे

एतत् मतम् मे विद्धि

करिष्यति किम् चेष्टते ज्ञानवान् निग्रहः प्रकृतिम् प्रकृतेः सदृशम् स्वस्याः

अर्थे अस्य आगच्छेत् इन्द्रियस्य वशम्

निधनम् परधर्मः परधर्मात् भयावहः विगुणः श्रेयः श्रेयान् स्वधर्मः स्वधर्मे स्वनुष्ठितात्

अनिच्छन् अयम् अर्जुनः उवाच केन चरति नियोजितः पापम् पूरुषः प्रयुक्तः बलात् वार्ष्णेय

उवाच एनम् एषः कामः क्रोधः महापाप्मा महाशनः रजोगुणसमुद्भवः विद्धि वैरिणम् श्रीभगवान्

आदर्शः आवृतः आवृतम् आव्रियते इदम् उल्बेन गर्भः तेन धूमेन मलेन वह्निः

अनलेन आवृतम् एतेन कामरूपेण कौन्तेय ज्ञानम् ज्ञानिनः दुष्पूरेण नित्यवैरिणा

अधिष्ठानम् अस्य उच्यते एषः ज्ञानम् देहिनम् बुद्धिः मनः विमोहयति

आदौ एनम् ज्ञानविज्ञाननाशनम् तस्मात् त्वम् पाप्मानम् प्रजहि भरतर्षभ

परम् परा बुद्धिः बुद्धेः मनः मनसः यः सः

आत्मना आत्मानम् कामरूपम् जहि दुरासदम् परम् बुद्धेः महाबाहो शत्रुम्

आसक्तमनाः उवाच ज्ञास्यसि तत् पार्थ मदाश्रयः मयि माम् युञ्जन् योगम् शृणु श्रीभगवान् समग्रम्

अक्षरम् अर्जुनः अव्यक्तम् उवाच त्वाम्

उवाच परया मनः मयि माम् मे श्रद्धया श्रीभगवान्

अक्षरम् अचलम् अचिन्त्यम् अनिर्देश्यम् अव्यक्तम् कूटस्थम् ध्रुवम् सर्वत्रगम्

इन्द्रियग्रामम् माम् सर्वभूतहिते

अधिकतरः अवाप्यते अव्यक्ता क्लेशः गतिः दुःखम्

अनन्येन मयि माम् योगेन

अहम् चिरात् पार्थ भवामि मयि मृत्युसंसारसागरात् समुद्धर्ता

आधत्स्व निवसिष्यसि निवेशय बुद्धिम् मनः मयि संशयः

अभ्यासयोगेन इच्छ चित्तम् धनञ्जय मयि माम् शक्नोषि स्थिरम्

अभ्यासे अवाप्स्यसि असमर्थः असि कुर्वन् भव मत्कर्मपरमः मदर्थम् सिद्धिम्

अशक्तः असि आश्रितः एतत् कुरु मद्योगम् यतात्मवान् सर्वकर्मफलत्यागम्

अभ्यासात् कर्मफलत्यागः ज्ञानम् ज्ञानात् त्यागात् ध्यानम् ध्यानात् विशिष्यते शान्तिः श्रेयः

अद्वेष्टा करुणः क्षमी निरहङ्कारः निर्ममः मैत्रः समदुःखसुखः

अर्पितमनोबुद्धिः दृढनिश्चयः प्रियः मद्भक्तः मयि मे यः यतात्मा योगी सः सन्तुष्टः

उद्विजते प्रियः मुक्तः मे यः यस्मात् लोकः लोकात् सः

अनपेक्षः उदासीनः गतव्यथः दक्षः प्रियः मद्भक्तः मे यः शुचिः सः सर्वारम्भपरित्यागी

काङ्क्षति द्वेष्टि प्रियः भक्तिमान् मे यः शुभाशुभपरित्यागी शोचति सः हृष्यति

मित्रे शत्रौ सङ्गविवर्जितः समः

अनिकेतः केनचित् तुल्यनिन्दास्तुतिः नरः प्रियः भक्तिमान् मे मौनी येन सन्तुष्टः स्थिरमतिः

इदम् उक्तम् धर्म्यामृतम् मे

अधःशाखम् अव्ययम् अश्वत्थम् उवाच ऊर्ध्वमूलम् तम् यः यस्य वेद वेदवित् श्रीभगवान् सः

तस्य मनुष्यलोके

अन्तः अश्वत्थम् असङ्गशस्त्रेण अस्य आदिः उपलभ्यते एनम् दृढेन रूपम् सम्प्रतिष्ठा सुविरूढमूलम्

आद्यम् तत् तम् पदम् परिमार्गितव्यम् पुराणी पुरुषम् प्रपद्ये प्रवृत्तिः प्रसृता यस्मिन्

अव्ययम् तत् पदम्

तत् धाम परमम् पावकः भासयते मम यत् शशाङ्कः सूर्यः

अंशः कर्षति जीवभूतः जीवलोके मम सनातनः

अवाप्नोति आशयात् ईश्वरः उत्क्रामति वायुः शरीरम् संयाति

अयम् उपसेवते घ्राणम् चक्षुः मनः रसनम् श्रोत्रम् स्पर्शनम्

उत्क्रामन्तम् गुणान्वितम् भुञ्जानम् स्थितम्

अवस्थितम् आत्मनि एनम्

अखिलम् अग्नौ आदित्यगतम् चन्द्रमसि जगत् तत् तेजः भासयते मामकम् यत् विद्धि

अहम् ओजसा गाम् धारयामि पुष्णामि रसात्मकः सोमः

अन्नम् अहम् आश्रितः चतुर्विधम् देहम् पचामि प्राणापानसमायुक्तः वैश्वानरः

अपोहनम् अहम् ज्ञानम् मत्तः वेदवित् वेदान्तकृत् वेद्यः सन्निविष्टः सर्वस्य स्मृतिः हृदि

अक्षरः उच्यते कूटस्थः क्षरः लोके

अन्यः अव्ययः ईश्वरः उत्तमः उदाहृतः परमात्मा पुरुषः बिभर्ति यः लोकत्रयम्

अक्षरात् अतीतः अस्मि अहम् उत्तमः क्षरम् पुरुषोत्तमः प्रथितः यस्मात् लोके वेदे

असम्मूढः जानाति पुरुषोत्तमम् भजति भारत माम् यः सः सर्वभावेन सर्ववित्

अनघ इदम् उक्तम् एतत् कृतकृत्यः गुह्यतमम् बुद्धिमान् भारत मया शास्त्रम् स्यात्